palić

Poloniera

Ahoskera

• IPA: /ˈpalʲiʨ̑/

Jatorria

• /Oraindik ez daukagu hitz honen jatorria. Lagundu ezazu jartzen./

palić ¹

---

mężczyzna pali. (2)

Aditza

palić  aditz burutugabea (burutua zapalić)

1. piztu, irazeki.
2. erre.
3. kontsumitu.
4. piztu; jarri, martxan jarri.

Jokabidea

  aspektu burutugabea duen palić aditzaren jokabidea 

		singularra			plurala
	perts.	m.	f.	n.	m.  pertsonala	m.  inpertsonala /f. / n.
infinitiboa		palić
orainaldia	1.	palę			palimy
	2.	palisz			palicie
	3.	pali			palą
lehenaldia	1.	paliłem	paliłam		paliliśmy	paliłyśmy
	2.	paliłeś	paliłaś		paliliście	paliłyście
	3.	palił	paliła	paliło	palili	paliły
geroaldia	1.	będę palił1	będę paliła1		będziemy palili1	będziemy paliły1
	2.	będziesz palił1	będziesz paliła1		będziecie palili1	będziecie paliły1
	3.	będzie palił1	będzie paliła1	będzie paliło1	będą palili1	będą paliły1
baldintzazkoa	1.	paliłbym	paliłabym		palilibyśmy	paliłybyśmy
	2.	paliłbyś	paliłabyś		palilibyście	paliłybyście
	3.	paliłby	paliłaby	paliłoby	paliliby	paliłyby
agintera	1.	—			palmy
	2.	pal			palcie
	3.	niech pali			niech palą
partizipio adjektibal aktiboa		palący	paląca	palące	palący	palące
partizipio adjektibal pasiboa		palony	palona	palone	paleni	palone
orainaldiko partizipio adberbiala		paląc
lehenaldi inpertsonala		palono
aditz-izena		palenie
1   edota: będę palić, będziesz palić eta abar.

Sinonimoak

1. spalać.
2. ćmić.

Hitz eratorriak

• palący, paliwo, palarnia, palacz, palaczka, paliwoda, palnik, palenisko, niedopałek, palenie, zapalniczka.
• rozpalać, dopalać, dopalić, napalać się, napalić się, napalić, odpalać, odpalić, opalać, opalić, przypalać, przypalić, wypalać, wypalić, zapalać, zapalić.
• palący, palny, niepalny, zapalony.

palić się ²

---

Aditza

palić  aditz burutugabea (burutua zapalić się)

1. erre.

Ikus, gainera

• palić się.