pancernik

Poloniera

pancernik. (1)

pancernik. (2)

Ahoskera

• IPA: /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/

Jatorria

• /Oraindik ez daukagu hitz honen jatorria. Lagun ezazu jartzen./

Izena

pancernik m.

1. armadilo.
2. (Militarra) korazatu.

Deklinabidea

1. animalia

    pancernik izenaren deklinabidea

	singularra	plurala
nominatiboa	pancernik	pancerniki
genitiboa	pancernika	pancerników
datiboa	pancernikowi	pancernikom
akusatiboa	pancernika	pancerniki
instrumentala	pancernikiem	pancernikami
lokatiboa	pancerniku	pancernikach
bokatiboa	pancerniku	pancerniki

2. gerra-ontzia

    pancernik izenaren deklinabidea

	singularra	plurala
nominatiboa	pancernik	pancerniki
genitiboa	pancernika	pancerników
datiboa	pancernikowi	pancernikom
akusatiboa	pancernik	pancerniki
instrumentala	pancernikiem	pancernikami
lokatiboa	pancerniku	pancernikach
bokatiboa	pancerniku	pancerniki