esan

Wiktionary(e)tik

Aurkibide 1 Euskara 1.1 Ahoskera 1.2 Jatorria 1.3 esan 1 1.3.1 Aditza 1.3.2 Sinonimoak 1.3.3 Hitz eratorriak 1.3.4 Itzulpenak 1.4 esan 2 1.4.1 Izena 1.4.2 Sinonimoak 1.4.3 Hitz eratorriak 1.4.4 Itzulpenak

[editatu] Euskara

[editatu] Ahoskera

• IPA: {{/e̻.san/}}

[editatu] Jatorria

• /Oraindik ez daukagu hitz honen etimologia. Lagundu ezazu jartzen./

[editatu]

---

[editatu] Aditza

1. Pertsona batek hitzen bidez adierazi pentsatzen duena, ahoz nahiz idatziz
   • Adibidea: Hamaika aldiz esan dizut afaldu aurretik ezin duzula txokolaterik jan.

[editatu] Sinonimoak

• erran

[editatu] Hitz eratorriak

• berresan
• esanahi
• esanahitsu
• esanarazi
• esaera
• esamolde
• esamesa
• esangura
• esanguratsu

[editatu] Itzulpenak

[editatu]

---

IZEN BIZIGABEA
"esan"
	MUGAGABEA	SINGULARRA	PLURALA
NOR	esan	esana	esanak
NORK	esanek	esanak	esanek
NORI	esani	esanari	esanei
NOREN	esanen	esanaren	esanen
NOREKIN	esanekin	esanarekin	esanekin
NORENTZAT	esanentzat	esanarentzat	esanentzat
NORENGATIK	esanengatik	esanarengatik	esanengatik
NORTAZ	esanez	esanaz	esanez
NON	esanetan	esanan	esanetan
NONGO	esanetako	esaneko	esanetako
NORA	esanetara	esanera	esanetara
NORAINO	esanetaraino	esaneraino	esanetaraino
NORANTZ	esanetarantz	esanerantz	esanetarantz
NORAKO	esanetarako	esanerako	esanetarako
NONDIK	esanetatik	esanetik	esanetatik
PARTITIBOA	esanik
NORTZAT	esantzat

[editatu] Izena

1. Norbaitek estaten duena.
   • Adibidea: Aitaren esana betetzen dugu beti.

[editatu] Sinonimoak

• erran
• agindu

[editatu] Hitz eratorriak

• esaneko
• esanekotasun
• esanetara

[editatu] Itzulpenak