esan

Wiktionary(e)tik

Aurkibide 1 Euskara 1.1 Ahoskera 1.2 Jatorria 1.3 esan 1 1.3.1 Aditza 1.3.2 Sinonimoak 1.3.3 Hitz eratorriak 1.3.4 Itzulpenak 1.4 esan 2 1.4.1 Izena 1.4.2 Sinonimoak 1.4.3 Hitz eratorriak 1.4.4 Itzulpenak

[editatu] Euskara

[editatu] Ahoskera

• IPA: {{/e̻.san/}}

[editatu] Jatorria

• /Oraindik ez daukagu hitz honen etimologia. Lagundu ezazu jartzen./

[editatu]

---

[editatu] Aditza

1. Pertsona batek hitzen bidez adierazi pentsatzen duena, ahoz nahiz idatziz
   • Adibidea: Hamaika aldiz esan dizut afaldu aurretik ezin duzula txokolaterik jan.

[editatu] Sinonimoak

• erran

[editatu] Hitz eratorriak

• berresan
• esanahi
• esanahitsu
• esanarazi
• esaera
• esamolde
• esamesa
• esangura
• esanguratsu

[editatu] Itzulpenak

[editatu]

---

IZEN BIZIGABEAREN DEKLINABIDEA "esan" MUGAGABEA SINGULARRA PLURALA NOR esan esana esanak NORK esanek esanak esanek NORI esani esanari esanei NOREN esanen esanaren esanen NOREKIN esanekin esanarekin esanekin NORENTZAT esanentzat esanarentzat esanentzat NORENGATIK esanengatik esanarengatik esanengatik NORTAZ esanez esanaz esanez NON esanetan esanan esanetan NONGO esanetako esaneko esanetako NORA esanetara esanera esanetara NORAINO esanetaraino esaneraino esanetaraino NORANTZ esanetarantz esanerantz esanetarantz NORAKO esanetarako esanerako esanetarako NONDIK esanetatik esanetik esanetatik PARTITIBOA esanik - - NORTZAT esantzat - -

[editatu] Izena

1. Norbaitek estaten duena.
   • Adibidea: Aitaren esana betetzen dugu beti.

[editatu] Sinonimoak

• erran
• agindu

[editatu] Hitz eratorriak

• esaneko
• esanekotasun
• esanetara

[editatu] Itzulpenak